"بورژوازی نسبت به همه چیز از خود روا داری نشان می دهد:آدم ها را همان گونه که هستند دوست دارد،زیرا از چیزی که ممکن است بدان تبدیل شوند متنفر است."

"...اجتماعی و زود جوش بودن ،فی النفسه،با وانمود به اینکه در این جهان سرد هنوز می توانیم با یکدیگر حرف بزنیم ،همدست بی عدالتی می شود و حرف های اتفاقی و دلنشین در به درازا کشیدن سکوت مشارکت می کنند:در این معنا ارفاق هایی که به مخاطب می شود،او را بیش از پیش در نظر گوینده خوار و بی مقدار می کند .آن اصل شوم که همیشه به شکلی پنهانی در شیرین سخنی نهفته است،تمام دد منشی خود را در روحیه ی مساوات طلبانه آشکار می کند.افاده فروشی چیزی جز خود را خوار کردن نیست.انطباق با ضعف ستم دیدگان در حکم تائید پیش شرط های حاکمیت است.....اکنون برای فرد روشنفکر ماندن در یک تنهائی نفوذ ناپذیر تنها راه نمایاندن برخی وابستگی های او با طبقه ی ستم دیده است."

                                                                                                   "  اخلاق صغیر ،تئودور آدورنو"